بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى

به نام خداوند بخشنده مهربان‌؛ منزه شمار نام پروردگار بلندمرتبه‌ات را!

ٱلَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ

همان خداوندى كه آفريد و منظم كرد،

وَ ٱلَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ

و همان كه اندازه‌گيرى كرد و هدايت نمود،

وَ ٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلۡمَرۡعَىٰ

و آن كس را كه چراگاه را به وجود آورد،

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحۡوَىٰ

سپس آن را خشك و تيره قرار داد!

سَنُقۡرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ

ما بزودى (قرآن را) بر تو مى‌خوانيم و هرگز فراموش نخواهى كرد،

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ وَ مَا يَخۡفَىٰ

مگر آنچه را خدا بخواهد، كه او آشكار و نهان را مى‌داند!

وَ نُيَسِّرُكَ لِلۡيُسۡرَىٰ

و ما تو را براى انجام هر كار خير آماده مى‌كنيم!

فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكۡرَىٰ

پس تذكر ده اگر تذكر مفيد باشد!

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشَىٰ

و بزودى كسى كه از خدا مى‌ترسد متذكر مى‌شود.

وَ يَتَجَنَّبُهَا ٱلۡأَشۡقَى

اما بدبخت‌ترين افراد از آن دورى مى‌گزيند،

ٱلَّذِي يَصۡلَى ٱلنَّارَ ٱلۡكُبۡرَىٰ

همان كسى كه در آتش بزرگ وارد مى‌شود،

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَ لَا يَحۡيَىٰ

سپس در آن آتش نه مى‌ميرد و نه زنده مى‌شود!

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ

به يقين كسى كه پاكى جست (و خود را تزكيه كرد)، رستگار شد.

وَ ذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ

و (آن كه) نام پروردگارش را ياد كرد سپس نماز خواند!

بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا

ولى شما زندگى دنيا را مقدم مى‌داريد،

وَ ٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ وَ أَبۡقَىٰٓ

در حالى كه آخرت بهتر و پايدارتر است!

إِنَّ هَٰذَا لَفِي ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ

اين دستورها در كتب آسمانى پيشين (نيز) آمده است،

صُحُفِ إِبۡرَٰهِيمَ وَ مُوسَىٰ

در كتب ابراهيم و موسى.

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلۡغَٰشِيَةِ

به نام خداوند بخشنده بخشايشگر؛ آيا داستان غاشيه [روز قيامت كه حوادث وحشتناكش همه را مى‌پوشاند] به تو رسيده است؟!

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ

چهره‌هايى در آن روز خاشع و ذلت‌بارند،

عَامِلَةٞ نَّاصِبَةٞ

آنها كه پيوسته عمل كرده و خسته شده‌اند (و نتيجه‌اى عايدشان نشده است)،

تَصۡلَىٰ نَارًا حَامِيَةٗ

و در آتش سوزان وارد مى‌گردند؛

تُسۡقَىٰ مِنۡ عَيۡنٍ ءَانِيَةٖ

از چشمه‌اى بسيار داغ به آنان مى‌نوشانند؛

لَّيۡسَ لَهُمۡ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٖ

غذايى جز از ضريع [خار خشك تلخ و بدبو] ندارند؛

لَّا يُسۡمِنُ وَ لَا يُغۡنِي مِن جُوعٖ

غذايى كه نه آنها را فربه مى‌كند و نه از گرسنگى مى‌رهاند!

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاعِمَةٞ

چهره‌هايى در آن روز شاداب و با طراوتند،

لِّسَعۡيِهَا رَاضِيَةٞ

و از سعى و تلاش خود خشنودند،

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ

در بهشتى عالى جاى دارند،

لَّا تَسۡمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةٗ

كه در آن هيچ سخن لغو و بيهوده‌اى نمى‌شنوند!

فِيهَا عَيۡنٞ جَارِيَةٞ

در آن چشمه‌اى جارى است،

فِيهَا سُرُرٞ مَّرۡفُوعَةٞ

در آن تختهاى زيباى بلندى است،

وَ أَكۡوَابٞ مَّوۡضُوعَةٞ

و قدحهايى (كه در كنار اين چشمه) نهاده،

وَ نَمَارِقُ مَصۡفُوفَةٞ

و بالشها و پشتيهاى صف‌داده شده،

وَ زَرَابِيُّ مَبۡثُوثَةٌ

و فرشهاى فاخر گسترده!

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلۡإِبِلِ كَيۡفَ خُلِقَتۡ

آيا آنان به شتر نمى‌نگرند كه چگونه آفريده شده است؟!

وَ إِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيۡفَ رُفِعَتۡ

و به آسمان نگاه نمى‌كنند كه چگونه برافراشته شده؟!

وَ إِلَى ٱلۡجِبَالِ كَيۡفَ نُصِبَتۡ

و به كوه‌ها كه چگونه در جاى خود نصب گرديده!

وَ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَيۡفَ سُطِحَتۡ

و به زمين كه چگونه گسترده و هموار گشته است؟!

فَذَكِّرۡ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٞ

پس تذكر ده كه تو فقط تذكر دهنده‌اى!

لَّسۡتَ عَلَيۡهِم بِمُصَيۡطِرٍ

تو سلطه‌گر بر آنان نيستى كه (بر ايمان) مجبورشان كنى،

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَ كَفَرَ

مگر كسى كه پشت كند و كافر شود،

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَكۡبَرَ

كه خداوند او را به عذاب بزرگ مجازات مى‌كند!

إِنَّ إِلَيۡنَآ إِيَابَهُمۡ

به يقين بازگشت (همه) آنان به سوى ماست،

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا حِسَابَهُم

و مسلما حسابشان (نيز) با ماست!

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ

به نام خداوند بخشنده مهربان‌؛ بگو: خداوند، يكتا و يگانه است؛

ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ

خداوندى است كه همه نيازمندان قصد او مى‌كنند؛

لَمۡ يَلِدۡ وَ لَمۡ يُولَدۡ

(هرگز) نزاد، و زاده نشد،

وَ لَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ

و براى او هيچگاه شبيه و مانندى نبوده است!

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ

به نام خداوند بخشنده مهربان‌؛ بگو: پناه مى‌برم به پروردگار سپيده صبح،

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ

از شر تمام آنچه آفريده است؛

وَ مِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ

و از شر هر موجود شرور هنگامى كه شبانه وارد مى‌شود؛

وَ مِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ

و از شر آنها كه با افسون در گره‌ها مى‌دمند (و هر تصميمى را سست مى‌كنند)؛

وَ مِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ

و از شر هر حسودى هنگامى كه حسد مى‌ورزد!

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ

به نام خداوند بخشنده مهربان‌؛ بگو: پناه مى‌برم به پروردگار مردم،

مَلِكِ ٱلنَّاسِ

به مالك و حاكم مردم،

إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ

به (خدا و) معبود مردم،

مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ

از شر وسوسه‌گر پنهانكار،

ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ

كه در درون سينه انسانها وسوسه مى‌كند،

مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَ ٱلنَّاسِ

خواه از جن باشد يا از انسان!

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ستايش مخصوص خداوندى است كه پروردگار جهانيان است.

ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

(خداوندى كه) بخشنده و بخشايشگر است (و رحمت عام و خاصش همگان را فرا گرفته).

مَٰلِكِ يَوۡمِ ٱلدِّينِ

(خداوندى كه) مالك روز جزاست.

إِيَّاكَ نَعۡبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسۡتَعِينُ

(پروردگارا!) تنها تو را مى‌پرستيم؛ و تنها از تو يارى مى‌جوييم.

ٱهۡدِنَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ

ما را به راه راست هدايت كن ...

صِرَٰطَ ٱلَّذِينَ أَنۡعَمۡتَ عَلَيۡهِمۡ غَيۡرِ ٱلۡمَغۡضُوبِ عَلَيۡهِمۡ وَ لَا ٱلضَّآلِّينَ

راه كسانى كه آنان را مشمول نعمت خود ساختى؛ نه كسانى كه بر آنان غضب كرده‌اى؛ و نه گمراهان.

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ الٓمٓ

به نام خداوند بخشنده بخشايشگر؛ الم (بزرگ است خداوندى كه اين كتاب عظيم را، از حروف ساده الفبا به وجود آورده).

ذَٰلِكَ ٱلۡكِتَٰبُ لَا رَيۡبَ فِيهِ هُدٗى لِّلۡمُتَّقِينَ

آن كتاب با عظمتى است كه شك در آن راه ندارد؛ و مايه هدايت پرهيزكاران است.

ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡغَيۡبِ وَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَ مِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ يُنفِقُونَ

(پرهيزكاران) كسانى هستند كه به غيب [آنچه از حس پوشيده و پنهان است‌] ايمان مى‌آورند؛ و نماز را برپا مى‌دارند؛ و از تمام نعمتها و مواهبى كه به آنان روزى داده‌ايم، انفاق مى‌كنند.

وَ ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ وَ مَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلِكَ وَ بِٱلۡأٓخِرَةِ هُمۡ يُوقِنُونَ

و آنان كه به آنچه بر تو نازل شده، و آنچه پيش از تو (بر پيامبران پيشين) نازل گرديده، ايمان مى‌آورند؛ و به رستاخيز يقين دارند.

أُوْلَٰٓئِكَ عَلَىٰ هُدٗى مِّن رَّبِّهِمۡ وَ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ

آنان بر طريق هدايت پروردگارشانند؛ و آنان رستگارانند.